You are here

Λυσσά -(ξαμε) … μέρος βου… Το δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης εφ’όλης της ύλης του Σάκη Καζάκη.

Λυσσά -(ξαμε) … μέρος βου… Το δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης εφ’όλης της ύλης του Σάκη Καζάκη.

Το δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης εφ’όλης της ύλης του Σάκη Καζάκη.

Ερ. Δηλαδή Σάκη το 8ball και κανά δύο σκηνές ακόμα είναι το max που μπορεί να υποστηρίξει η Θεσσαλονίκη;

Απ. Όχι, εγώ βλέπω πιο μακριά. Η Θεσσαλονίκη έχει βγάλει το Gus G, τους Εxhumation, τον Μάριο Ηλιόπουλο που κάνει καριέρα στο εξωτερικό με την μπάντα του και βγάζει κι άλλες μπάντες σημερινές, Redrum,  Wardrum,  Jailcat  και άλλοι. Με λίγα λόγια το πράγμα μεγαλώνει. Εσύ για παράδειγμα ως dj την τότε εποχή δεν θα μπορούσες να ζήσεις από τα νυχτοκάματα αφού τα μαγαζιά ήταν μετρημένα.

Ερ. Τρία ήταν όλα κι όλα , γι’ αυτό γνωριζόμαστε όλοι οι ροκάδες μεταξύ μας (γέλια)…!!!

Απ. Και από τα τρία, το Up Tempo και το Μοντάζ τα είχε ο ίδιος ιδιοκτήτης !

Ερ. Σάκη δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν ότι εκτός από μουσικός είσαι και «συλλέκτης» μουσικών εμπειριών και δη συναυλιακών. Έχεις δει πράματα και θάματα και μάλιστα εκτός των…. νορμάλ καταστάσεων , ήσουν παρών σε μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές. Ποιες πέντε θα ξεχώριζες;

Απ. Θα σου πω το πρώτο το οποίο το θυμάμαι και ανατριχιάζω, και μάρτυράς μου ο Στάθης ο Παναγιωτόπουλος. Εκείνη την εποχή ο Στάθης έχει δει Deep Purple ήδη 80 φορές . Το μοναδικό live τους που έχω δει εγώ με Blackmore ήταν το καλύτερο μετά το Made In Japan.  Αυτό είχε γίνει στο Brixton Academy και είναι την εποχή που ηχογραφήθηκε το Come Hell and High Water με τη διαφορά ότι εκείνο ήταν την προηγούμενη μέρα στο Birmingham. Ακόμα και ο Gillan ήταν εντυπωσιασμένος, ο Blackmore χαμογελούσε… Ήταν πραγματικά η μοναδική φορά που είδα τον Blackmore να παίζει τόσο καταπληκτικά.

Δεύτερο live που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι Paul Rodgers  που είχε έρθει εκεί όπου έμενα στην Αγγλία και το προηγούμενο βράδυ είχε γίνει σεισμός και λόγω αυτού του γεγονότος η μπάντα του  είχε φύγει πίσω και έφερε μια άλλη μπάντα. Πήγα να τους δω επειδή με προέτρεψαν φίλοι, και τα μέλη της «καινούργιας « μπάντας  είναι ο Jason Bonham , Steve Lukather και δύο από την μπάντα του Bonham. Επαιξαν τρεις ώρες εκ των οποίων οι δυόμιση ήταν … Hendrix !!! Τέλος !!!

Τρίτο. Van Halen στο Wembley Arena με support τους Mr. Big στο τελευταίο τους live σε εκείνη την περιοδεία, το οποίο ήταν ανεπανάληπτο .

Τέταρτο. Satriani πάλι στο Wembley, το οποίο ήταν sold out !!! Ο Satriani μόλις έχει επιστρέψει από Ιαπωνία όπου βρισκόταν με τους Deep Purple. Και ενώ έχω πάει με τη φίλη μου βλέπω από κάτω να περνάει ο Ian Paice !!! Το μαρκαδοράκι τόχω πάντα έτοιμο στην τσέπη για αυτόγραφα..

Ερ. Άλλη συλλογή για την οποία θα σου διαρρήξουμε το σπίτι… !!!

Απ. … και που λες τον παρακαλώ για αυτόγραφο , μου υπογράφει  και μου λέει τι υπέροχα πέρασαν με Satriani . Και τι ωραίος κιθαρίστας… Και με το που επιστρέφω στη θέση μου με ρωτούν ποιος ήταν αυτός…  Ο Ian Paice τους λέω . “Ian ..who?” μου απαντούν… Τους λέω Deep Purple κλπ. Αλλά τίποτα. Ξενέρωσα τόσο πολύ… Να ξέρεις τον Satriani και όχι τον Paice…

Και τέλος θα αναφέρω τον Gary Moore. Θα έπαιζε σε ιρλανδικό πάρτυ διοργανωμένο από την ιρλανδική κοινότητα της Αγγλίας όπου τα εισιτήρια-προσκλήσεις έχουν εξαφανιστεί γιατί τάχουν μοιράσει φυσικά μεταξύ τους οι Ιρλανδοί. Φίλος έχει καταφέρει και μου έχει δώσει μία και έχω παρακολουθήσει το καλύτερο live του!!! Πρώτη σειρά, να λούζομαι τα σάλια του!!!

Έχω δει απίστευτα live και στην Ελλάδα. Aerosmith, ACDC…. Μεγάλες συναυλίες.

Ερ. Ας επιστρέψουμε τώρα στη Θεσσαλονίκη και τα δικά μας.

Απ. Τα ελληνικά τα live… Rock n’ Roll Children , ο γιατρός της καρδιάς μας (σημ. τον Μανώλη Τσίγκο εννοεί και όχι …καρδιολόγο). Αυτός έχει ενώσει όλη την ελληνική μέταλ σκηνή και λέει ‘’τίποτα δεν έχω κάνει’’. Του λέω τι πα να πει τίποτα, εδώ έχεις φέρει 40 άτομα από Αθήνα και αλλού στην Θεσσαλονίκη. Είμαστε πλέον μια οικογένεια. Καταργήθηκε η… απόσταση μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης, είμαστε μια τζούρα δρόμος… Γίναμε όλοι αδέρφια!

Ερ. Να σε ρωτήσω για τα live από μεγάλες μπάντες στην Θεσσαλονίκη..

Απ. Ξέχασα πριν να σου πω για Whitesnake…

Eρ. Φαντάζομαι ότι δεν έχει τέλος ο κατάλογος γι’αυτό σου ζήτησα μόνο πέντε γιατί θα μας σπάσεις τα νεύρα !!! (γέλια)

Απ. Επίσης έχω πολύ μεγάλη συλλογή από πένες…!!! Ότι μέταλ έχω δει, έχω γνήσια πένα.

Ερ. Ή θα σε σφάξουμε τώρα, ή θα σε διαρρήξουμε.. έτσι το κόβω!!! (γέλια)

Ερ. Να επανέλθω λοιπόν στο ερώτημα. Γιατί μεγάλα ονόματα εδώ στην πόλη μας δεν τα πήγαν πολύ καλά (βλέπε Judas-Whitesnake-Firewind σε κοινό που το χώρεσε το ένα πέταλο του Καυταντζογλείου) και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην είναι η πόλη στον χάρτη των τουρνέ των γκρουπ;

Απ. Στην συγκεκριμένη συναυλία που ανέφερες ήμασταν ήδη εντός κρίσης. Τα 40 ή 50 ευρώ δεν τα δίνεις εύκολα τέτοιες εποχές.

Ερ. Δυο βδομάδες αργότερα ήρθαν οι Scorpions και ήταν sold out όμως ρε Σάκη!

Απ. Δεν είναι το ίδιο κοινό όμως ρε συ Νίκο!

Ερ. Πώς το εννοείς;

Απ. Ε να στο θέσω έτσι: Αλλιώς είναι ο χεβυμεταλλάς στο Κορδελιό και αλλιώς ο χεβυμεταλλάς στο Πανόραμα, πώς να το κάνουμε…;

Ερ. Δηλαδή και στα ημέτερα έχουμε τάξεις; Δηλαδή στις ηλικίες πώς πάει το πράγμα; Έχουμε αρκετό νεαρόκοσμο στο ροκ πανελλαδικά ώστε να διαγράφεται κάποιο καλό μέλλον;

Απ. Πάρα πολύ! Πάρα πολύ! Υπάρχουν πολλά παιδιά που ασχολούνται με την μουσική μας και έχουν πολλές προοπτικές αν εξελιχθούν.

Ερ. Το ίδιο συμβαίνει και με το κοινό;

Απ. Βέβαια! Υπάρχουν πολλοί και πολλές αλλά δεν είναι εύκολο (ειδικά όπως είπαμε επί κρίσης) να παρευρεθούν σε συναυλίες, να μετακινηθούν, να ξοδέψουν τέλος πάντων…

Ερ. Δεν ρωτώ μόνο για τα μεγάλα και μεσαία αστικά κέντρα.

Απ. Μα ασφαλώς υπάρχει και εκεί πολύς δικός μας κόσμος και μάλιστα νέα παιδιά. Εγώ το βλέπω και όταν συνεργάζομαι με εκδρομές που γίνονται για συναυλίες στην Αθήνα. Στην καταμέτρηση διαπιστώνω ότι πολλά παιδιά είναι από Λάρισα ,Κατερίνη, Κομοτηνή ακόμα και από Ορεστιάδα. Στην Ορεστιάδα υπάρχουν ωραίοι ροκ καλλιτέχνες.  Απλά γενικότερα σε αυτό που λέμε επαρχία δεν υπάρχει οργάνωση και συσπείρωση για να βγει αυτό σωστά.

Ερ. Μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με την μουσική, τις τόσες συναυλίες και τις πρόβες και συνεργασίες, νιώθεις πώς έχεις χτίσει κάτι βαθμιαία με σκοπό να μείνει , όχι τόσο για σένα , αλλά για μας το κοινό;

Απ. Κατ’αρχήν να σου πω ότι νιώθω τυχερός που δεν κατέληξα σε σκυλάδικο. Όχι ότι θα κατηγορήσω όσους τόκαναν. Εγώ όμως δεν ήθελα απλά να είμαι κάπου οργανοπαίκτης. Ήθελα να είμαι σε ροκ μπάντα. Κάποιους τους ικανοποιεί απλά να παίζουν. Οτιδήποτε. Εμένα όχι. Και από τους δικούς μας λίγοι πήγαν στο σκυλάδικο.

Ερ. Ο… βασιλιάς όμως αυτής της χώρας, δεν είναι το σκυλάδικο;

Απ. Ήταν… ήταν! Δεν είναι πια όπως παλιά. Που είναι εκείνες οι… δόξες του σκυλάδικου. Τώρα αυτά τα μαγαζιά ανοίγουν δυο μέρες την βδομάδα.

Όσο για το αρχικό σου ερώτημα… Έχω γράψει, ηχογραφήσει και παίξει όλα αυτά τα τραγούδια και τις μουσικές όχι με σκοπό να πουλήσω ή να πλουτίσω. Τα έκανα και τα κάνω γιατί ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟ ΑΓΑΠΑΩ ΑΛΗΘΙΝΑ !!! Και πιστεύω ότι ο καθένας από αυτό πρέπει να ξεκινάει.

Ερ. Βρε γεροί νάμαστε και να σε ανεχ… εεε απολαμβάνουμε (γέλια) μέχρι τα εκατό!!! Το βλέπεις (με οποιοδήποτε σχήμα ή σχήματα) να συνεχίζεις στον ίδιο ρυθμό; Είσαι αισιόδοξος; Σε απογοήτευσαν οι αναποδιές και οι δυσκολίες;

Απ. Μα ίσα ίσα που αν είσαι σωστός και συνεπής και αγαπάς αυτό που κάνεις, οι δυσκολίες σε κάνουν δυνατότερο και πιο πεισμωμένο. Απλά πρέπει να εξελίσσεσαι, να αφουγκράζεσαι το τι θέλει και αρέσει στον κόσμο. Δεν θάρχεται ο κόσμος να βλέπει τον Σάκη (και οποιοδήποτε Σάκη) να παίζει τα ίδια και τα… γίδια !!! Το κοινό θέλει φρέσκα και καινούργια πράγματα.  Και αυτό ισχύει για όλους. Και τόχουν πάρει χαμπάρι. Μην κάνεις πράγματα μόνο για να τα κάνεις. Να έχουν ουσία και μεράκι.

Βλέπε τον γιατρό με την καινούργια δισκάρα –δεν υπάρχει σε λέω-  των Innerwish. Ή τον Γιάννη Παπανικολάου με τους Diviner. Απίστευτη δουλειά! Που να ακούσεις και τον καινούργιο δίσκο των Wardrum. Παίζουν απίστευτα πράγματα. Το λέω και ανατριχιάζω! Γι’ αυτό σου λέω, στο γενικότερο το πράμα έχει πολύ μέλλον. Οι Sunburst από την Λάρισα, εκπληκτικοί. Οι Jailcat που έκαναν παραγωγή στην Αγγλία με Chris Tsangarides… Που να τόλεγες αυτό πριν κάποια χρόνια ότι ήταν δυνατόν. Ή ποιος να τόλεγε ότι ένα παλικαράκι που έκανε πρόβες στη Τούμπα τώρα τον ξέρει όλος ο κόσμος σαν Gus G και είναι ο κιθαρίστας του Ozzy. Πέραν της πολύ επιτυχημένης του μπάντας!

Ερ. Αυτά από άποψης καλλιτεχνών. Από άποψης κοινού; Υπάρχει ανταπόκριση;

Απ. Βέβαια! Όταν βλέπεις διήμερα Firewind να είναι sold out, κάτι δείχνει αυτό. Έρχονται Rock n’ Roll Children, μια από τα ίδια. Άρα υπάρχει κοινό. Μιλάμε ότι κόβονται 500-600 εισιτήρια όταν σε αντίστοιχους χώρους στο εξωτερικό κόβονται ούτε 50 και στο λέω από προσωπική εμπειρία.

Ερ. Πώς σου φαίνεται όμως που έρχονται αρκετά σχήματα μέτριας ακόμη τουλάχιστον φήμης , εξειδικευμένα ως επί το πλείστον και δεν πάνε και τόσο καλά;

Απ. Κοίτα να δεις ο κόσμος θέλει τις μεγάλες μπάντες, τα μεγάλα τραγούδια. Πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι αυτές δεν έγιναν από την μία στιγμή στην άλλη. Χρειάστηκε χρόνος και κάποτε ήταν και αυτές άγνωστες.

Ερ. Το… φαινόμενο Βουλγαρία πώς το ερμηνεύεις; Μεγάλα συγκροτήματα με τιμές πολύ κάτω από τις δικές μας;

Απ. Μα είναι θέμα φορολογίας! Λογικό είναι να είναι οι τιμές τους τόσο κάτω. Μπορεί οι μισθοί να είναι μικρότεροι αλλά και η φόροι ακόμη λιγότεροι. Και έπειτα  πόσο κόσμο έχει η Ελλάδα και πόσο η Βουλγαρία; Και η Βουλγαρία δεν έχει τα χασαποσέρβικα και τον Νταλάρα!

Ερ. Πρόσεχε μη φάμε πρόστιμο!!! (γέλια)

Απ. Έχω παίξει στη Βουλγαρία κι από κάτω είχα 500 άτομα κι έλεγα αν είναι δυνατόν. Έχουν άλλη νοοτροπία εκεί.  Εδώ πολλοί από τους μεταλλάδες ακούνε τώρα πάλι Καζαντζίδη!!! Όχι ότι είναι κακό, αλλά υπάρχει και αυτό, να το παίρνουμε υπόψη.

Γυρνάμε πολλές φορές προς τα πίσω… Και είναι λίγες οι μπάντες που παραμένουν προσηλωμένες στον στόχο, στην ποιοτική παραγωγή δηλαδή.  Και δεν υπάρχει μπάντα που να μην έχει κάνει θυσία για να φτάσει ψηλά.

Ερ. Μες το μυαλό μου είσαι. Καθότι αυτή τη συνέντευξη την επιθυμούσα κυρίως υπό την μορφή κουβέντας  φίλων, και αφού είσαι φίλος μου θα σε ρωτήσω ευθέως… Ποιος πιστεύεις από τα μέλη μιας μπάντας είναι αποφασισμένος  να κάνει τα πάντα ώστε να βιοπορίζεται αποκλειστικά από την μουσική και όχι σε συνδυασμό με την πρωινή του ή άλλη εργασία;

Απ. Είναι τεράστιο ζόρι Νίκο. Για όλους αλλά ειδικά για μας που έχουμε οικογένεια και παιδιά. Όταν μπαίνουμε στο σπίτι δε μας νοιάζει το ματζόρε ή το μινόρε αλλά αν έχουν γάλα τα παιδιά. Μη γελιόμαστε, είναι πολύ δύσκολα. Εγώ είμαι τυχερός που έχω μια δικιά μου δουλειά όπου επισκευάζω και κατασκευάζω κιθάρες.

Ερ. Μια δουλειά εκτός όμως κι αυτή….

Απ. Ναι! Άλλος φάμπρικα , άλλος υπάλληλος, δεν γίνεται χωρίς! Όπως το λέει και ο Αντώνης ο Βενιέρης, ως επί το πλείστον για την φανέλα παίζουμε! Υπάρχουν όμως και μπάντες που βγάζουνε φραγκάκια. Όμως έχουν και κάποια χρόνια στη πλάτη τους.

Ερ. Αν υποτιθέστω δεν πάρουμε τις μπάντες αλλά μεμονωμένους τους καλλιτέχνες, μπορεί π.χ. ένας μπασίστας να παίζει σε … 10 μπάντες και να βγάζει ένα αξιοπρεπές μεροκάματο;

Απ. Πολύ δύσκολα… Πρέπει να παίζεις συχνά, να εμφανίζεσαι και με σχήματα διασκευών, αλλά πόσα είναι και τα μαγαζιά που υπάρχουν; Και σε όσα υπάρχουν εμφανίζονται γνωστά ονόματα της πόλης. Που είναι σχετικά λίγα. Στο Blue Barrel που είναι κάθε μέρα θα δεις Ζάικο, Ντουνούση κλπ. Ακόμα και οι Hard Rose μπορεί να είναι νέο σχετικά σχήμα αλλά αποτελούνται από έμπειρους μουσικούς.

Ερ. Όλοι τους όμως δουλεύουν κι αλλού..

Απ. Ε πρέπει να ζήσουμε, πώς θα γίνει ρε Νίκο; Όμως επειδή η μουσική είναι κομμάτι της ζωής μας, δεν μπορούμε να το αφήσουμε και ασχολούμαστε όσο περισσότερο μπορούμε. Όπως και νάχει είμαστε εκεί! Πολλές φορές και οι συναυλίες δεν είναι για να φτάσουν στις τσέπες μας λεφτά. Είναι για να συντηρήσουν τον σκοπό. Χορδές , εξοπλισμός, στούντιο κλπ. Και επειδή περνάμε και πολύ καλά και επειδή υπάρχουν και μπάντες καταπληκτικές, ξεφεύγουμε από την μιζέρια των καιρών και καταφέρνουμε να δημιουργούμε και να περνάει καλά και ο κόσμος .

Ερ. Επαρχία (που δε μου αρέσει καθόλου ο όρος) τι γίνεται;

Απ. Χαμός! Πολλά σχήματα, πολλές προσπάθειες και έχω και παραδείγματα. Αλλά μη ξεχνάς ότι στις μέρες μας υπάρχουν και πολλά παρακλάδια της ροκ και πολύς κόσμος εξειδικευμένος, αλλά και σπουδαγμένος γιατί υπάρχουν και σχολές και δάσκαλοι που παλιά δεν υπήρχαν. Και εδώ και στην επαρχία. Είναι και θέμα προσέγγισης από τα ΜΜΕ το τι θα φτάσει στα αυτιά μας.

Ερ. Αφού το ανέφερες, πώς την βλέπεις την συνεισφορά των ΜΜΕ δηλαδή των ραδιοφώνων και ενίοτε της τηλεόρασης (αφού έντυπο είναι το γνωστό ένα) στην διάδοση και πρόοδο της δουλειάς των ροκ καλλιτεχνών; Δίνεται βάση στην τοπική σκηνή;

Απ. Εχουμε στην πόλη μας τρία ραδιόφωνα που παίζουν ροκ και μέταλ. Δεν είναι λίγα.

Ερ. Βοηθούν όμως;

Απ. Πιστεύω ότι αδικούν κάπως την τοπική σκηνή … Σε αυτά φυσικά τα πράγματα παίζουν ρόλο και οι εταιρίες , οι διαφημίσεις κλπ. Γενικώς πάντως προσωπικά εγώ δεν είμαι δυσαρεστημένος. Για μένα μιλάω μόνο, ως RedRum είχα υποστήριξη. Να υπάρξει όμως μια εκπομπή με αποκλειστικότητα την ελληνική σκηνή. Έξω αυτό είναι θεσμός. Το Metal Hammer βοηθάει αλλά δεν φτάνει. Εξω υποστηρίζουν την τοπική σκηνή  και εμείς αμέσως να τρέξουμε να πάρουμε το καινούργιο από Metallica και όχι το καινούργιο από Wardrum….

Eρ. Ιντερνετ  (έξω τα ιντερνετικά ραδιόφωνα), Youtube κλπ. Βοήθησαν γενικώς;

Απ. Πολύ!!! Κάποια συγκροτήματα δεν θα τάξερε ούτε η μάνα τους αλλιώς!!! Ειδικά στο εξωτερικό έχει εκτοξευτεί το πράμα πολύ μακριά, με διοργανώσεις φεστιβάλ κλπ… Άλλο επίπεδο…

Ερ. Σε ευχαριστώ από καρδιάς .

Απ. Εγώ ευχαριστώ και εσένα και τα στέκια και τους dj και τις σκηνές και τα μέσα που μας στηρίζουν!!!

Αυτός ήταν ο χείμαρρος Σάκης , που σταμάτησε μόνο και μόνο επειδή ακόμα θα μιλούσαμε. Άνθρωποι σαν τον Σάκη έχουν πολλά  και ενδιαφέροντα να πουν και εγώ προσωπικά δεν χορταίνω να ακούω. Περισσότερο όμως δεν χορταίνω να τους ακούω να παίζουν την μουσική τους επί και εκτός σκηνής. Άλλωστε αυτό μας ενώνει … η μουσική! Έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά λοιπόν γιατί (όπως το συνηθίζει άλλωστε) κάτι ετοιμάζει πάλι στα κοντά με μια από τις παρέες του !!!

Νίκος –Ritchie-Σβαρνιάς

 

 

 

nikossv's picture